حسين مدرسى طباطبائى
101
برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )
10 ) اسماعيل « 1 » . 11 ) حاجى سيد تقى « 2 » . 12 ) حاجى ملا تقى « 3 » . 13 ) تقى الحسينى « 4 » .
--> ( 1 ) . اسناد شمارهء 88 و 93 مورخ به سالهاى 1273 و 1277 . در مصادر از چهار ملا اسماعيل قزوينى در اين دوره ياد شده است يكى نگارندهء انباء الانبياء به فارسى ( كرام البرره 1 : 136 / ذريعه 2 : 354 - 355 ) و ديگرى اسماعيل بن محمد تقى شاگرد شيخ محمد حسين قزوينى و درگذشتهء پس از 1254 ( كرام 1 : 139 ) و سومى اسماعيل بن على بن معصوم پدر كيوان قزوينى ، درگذشتهء 1327 ( نقباء البشر 1 : 143 / مينودر : 550 / مجلهء وحيد 7 : 1429 / تأليفات كيوان ) و چهارمى فرزند آقا محمد فرزند شهيد ثالث كه مجتهد بود ( مينودر : 329 ) . ( 2 ) . اسناد شمارهء 84 و 101 كه موضوع مذكور در سند نخست مربوط به سال 1236 و در دوم مربوط به پيش از 1277 است . او بايد همان مير محمد تقى حسينى قزوينى قافله باشى ، نگارندهء آثار بسيار و مرجع روحانى آن شهر در ميانهء قرن سيزدهم ، درگذشتهء سال 1270 باشد كه مدفن او در قزوين مزار اهالى است ( كرام البرره 1 : 229 - 231 با فهرست آثار و ذكر مآخذ ديگر شرححال او / ذريعه در موارد مختلف / الغدير 4 : 190 / معجم رجال الفكر و الادب فى النجف : 348 / مينودر : 634 - 635 و جز اينها ) نه مير محمد تقى بن امير مؤمن ( فوائد الرضويه : 437 / مينودر : 635 ) . ( 3 ) . سند شمارهء 84 مربوط به سال 1236 ( يعنى در مطلب مربوط به اين سال ) . او بايد همان ملا محمد تقى شهيد ثالث باشد كه در سال 1264 كشته شد و سرگذشت زندگى او در همهء كتابهاى تراجم و تاريخ دورهء قاجار هست . ( 4 ) . سند شمارهء 49 مربوط به اوايل قرن سيزدهم . شايد تقى بن نقى صاحب الفيه در نحو ( فوائد الرضويه : 57 ) .